Lees Meer

Waarom stakingen voor meer polarisering zorgen.

Mijn relatie met het stakingsrecht is een haat-liefdeverhouding geworden. Ik begrijp goed waar het stakingsrecht en de vakbonden vandaan komen. Ik ben dan wel geen historica, maar ik heb Daens ook gezien. Dat de noden en de discussies sindsdien veranderd zijn, lijkt me logisch. Wie ben ik om te zeggen dat de redenen om te staken tegenwoordig niet gerechtvaardigd zijn?

large_15710729666

Lees Meer

Van classy naar trashy in 1,2,3!

Een doorzichtige blouse en een gitzwarte beha die wel heel goed gevuld was. Die tieten, daar kon je gewoon niet naast kijken. Ik kan dat wel appreciëren, bij gebrek aan goed gevulde beha, moet ik mijn plezier vinden in die van een ander. Zeker als het iemand is die er wel echt goed mee wegkomt. Het wordt niet veel vrouwen gegund, want naast de fysieke aanwezigheid van die tieten heb je nog iets heel anders nodig om die te mogen etaleren. En dat is uitstraling en heel veel daarvan. De uitstraling die je binnen de seconde zegt: “dit is iemand die ik heel serieus moet nemen, ook al kijk ik zo recht in haar tieten”. En dat heeft ze, ik moet het haar echt nageven.

Featured image

Lees Meer

De cup – enkel voor vrouwen

mooncupKeepercup, mooncup, ladycup, er bestaan heel wat bedrijven die zo’n cupje verkopen, maar allemaal komen ze toch op hetzelfde neer. Een klein cupje (zoals op de foto) gemaakt van siliconen of natuurlijke rubber  dat bedoeld is om maandstondenbloed op te vangen. Ze gaan zo’n 10 jaar mee, kosten tussen de 30 en de 40 EUR en vervangen dus een hele berg tampons of maandverbanden. Uiteraard heb ik dit getest!

Neen aan de kindvriendelijke restaurants!

Ik begrijp het wel. Mr. Weyts kreeg net een nieuwe functie, een serieuze topfunctie, dat mag gezegd worden. Hij moet zich profileren en liefst zo vlug mogelijk en liefst met zo veel mogelijk media-aandacht.
Deze profileringsdrang heeft hij dus opgelost door het voorstel te lanceren om zoveel mogelijk restaurants kindvriendelijk te maken. Dit zou de cijfers serieus moeten boosten, zeker gezien er zoveel grootouders met hun kinderen naar allerlei horeca-zaken trekken. Blijkbaar.

Lees Meer

Ik ga niet meer naar dolfijnen kijken, beloofd.

Op zondag 12 oktober ging ik met mijn gezin naar een plek waar dolfijnen in gevangenschap worden gehouden. We betaalden er schandalig veel geld om te zien hoe de beestjes allerlei trucjes uitvoerden. Mijn zoon was jarig en vond het geweldig zoals we allemaal wel verwacht hadden. En omdat hij het geweldig vond, waren wij allemaal geludolphinhomekkig.

De kritiek nadien was, wel ja, vernietigend. Hoe durfde ik naar zo’n plek gaan? Hoe durfde ik mijn kinderen leren dat dierenmishandeling ok is als het ons eigen entertainment dient? Hoe durfde ik zelfs mijn kinderen niet opvoeden over het hele dierenmishandelingsverhaal? Fuck it, ze hadden gelijk. Dat meisje die ik voor het eerst had ontmoet, de vriendin die al 15 jaar een vriendin is, de ex-collega, de juf van mijn zoon. Ze hadden allemaal gelijk.