Auteur: doragasia

Lees Meer

Ik ga niet meer naar dolfijnen kijken, beloofd.

Op zondag 12 oktober ging ik met mijn gezin naar een plek waar dolfijnen in gevangenschap worden gehouden. We betaalden er schandalig veel geld om te zien hoe de beestjes allerlei trucjes uitvoerden. Mijn zoon was jarig en vond het geweldig zoals we allemaal wel verwacht hadden. En omdat hij het geweldig vond, waren wij allemaal geludolphinhomekkig.

De kritiek nadien was, wel ja, vernietigend. Hoe durfde ik naar zo’n plek gaan? Hoe durfde ik mijn kinderen leren dat dierenmishandeling ok is als het ons eigen entertainment dient? Hoe durfde ik zelfs mijn kinderen niet opvoeden over het hele dierenmishandelingsverhaal? Fuck it, ze hadden gelijk. Dat meisje die ik voor het eerst had ontmoet, de vriendin die al 15 jaar een vriendin is, de ex-collega, de juf van mijn zoon. Ze hadden allemaal gelijk.

Laat mij nu maar gewoon opvoeden

“Is je kind in de hoek zetten wel zo’n onschuldig opvoedmiddel?” Deze vraag stond ineens in mijn Facebook nieuwsoverzicht. Het was de kop van een artikel van De Morgen en het maakte mij al pisnijdig nog voor ik doorgeklikt had. Uiteraard moest ik niet doorklikken, niemand dwong mij, maar het was sterker dan mezelf.