1 keer per jaar terug met ons drietjes: het mamaweekend

Glamping – Kasteel Alden Biesen

Het idee begon toen we onze reisplannen met het hele gezin maakten vier jaar geleden. “We willen ook op reis alleen met mama.”, klonk het luid en duidelijk. Daaruit sprak geen enkel negatief woord of oordeel ten opzichte van hun stiefpapa, maar wel het verlangen om eventjes terug te keren naar “toen we met ons drietjes waren”. En eerlijk, hoe moeilijk die tijden soms ook waren, ook ik romantiseer het af en toe.

Wanneer co-ouderschap je realiteit is, dan is het zo moeilijk om 1 op 1-tijd te vinden met één kind. Een mamaweekend lost dat niet op, maar vaak komt daar wel automatisch 1 op 1-tijd uit. Het ene kind heeft vriendjes gevonden om mee te voetballen waardoor ik met het andere kind kan lezen. Het ene kind wil eventjes het terrein verkennen, terwijl het andere tikkertje wil spelen. Tijdens het mamaweekend draait alles rond hen en ga ik in op elke vraag, ben ik continu beschikbaar en vooral door niets of niemand afgeleid.

Hoera, hier zijn keiveel peuters! Said no one ever.

Wat dit mamaweekend extra fijn maakte, was het feit dat ik een activiteit gekozen had waarvoor ze een tikkeltje te oud waren. We gingen op Riddermuisbivak in het Kasteel van Alden Biesen. Ze vonden het gelukkig leuk genoeg en door er nog een extra avondactiviteit bij te nemen, heb ik het toch nog “volwassen” genoeg gemaakt. Het was fijn omdat ik omringd werd door gezinnen met peuters en kleuters en oh lieve hemel, wat genoot ik dubbel en dik gigantisch keihard van mijn grote zelfstandige kinderen. Niemand om achteraan te lopen, geen zak vol pampers naar de vuilbak dragen, ze gingen zelf hun tanden poetsen en naar het toilet en mijn dochter ging zelfs naar de bar voor mij om een glas rosé. Daar waar ik ooit de ietwat zielige single mama was op de camping, was ik nu de benijdenswaardige ouder die rustig een boek zat te lezen bij de tent terwijl haar kinderen uit het zicht speelden. Heerlijk vond ik het! Een zalige bevestiging van mijn verlangen om jong mama te worden enerzijds en dat ik absoluut geen baby’s meer wil anderzijds.

Ridder Muis bivak – Kasteel Alden Biesen

Zo groot hoeft ze nu ook niet te zijn.

Dat groter zijn, geeft meer voordelen. We kunnen samen activiteiten doen die we alle drie echt leuk vinden (bezoekje aan C-mine bvb.), een gigantische upgrade na die fucking Bumbashows en afschuwelijke binnenspeeltuinen. Ze vinden aperitieven op een terrasje gezellig. Echt, hoe cool is dat! Ze kunnen gerust een uurtje later eten zonder dat ze het op een krijsen zetten of helemaal hangerig worden. De voordelen zijn eindeloos en ik geniet er met volle teugen van.

Tijdens ons aperitiefje op zondag onder de Genkse mijnschacht vroeg ik een eerlijke review van het mamaweekend. Ik kreeg respectievelijk een 9/10 en een 10/10 en in het optioneel commentaarvakje (een optie die mijn dochter nooit onbenut zou laten): “Eigenlijk is het echt zoals vroeger toen we met drie waren: Jij zorgt voor alles en wij mogen spelen.”. Dat was geen “dank u wel”, daar zat van haar kant geen oordeel in, dat was gewoon haar observatie. Maar bij mij kwam het heel zacht en lief binnen.

Ze zagen het wel,
ze apprecieerden het wel,
ze nemen het mee,
ze worden echt heel groot.

Met de volgende tags: