Bring it on, 2019!

DSC_0635

Waarschijnlijk ben ik bij de eersten die terugblikt op 2018, maar voor mij was het ook een jaar van enorme climaxen en anti-climaxen. Alle veranderingen gebeurden op bedrijfsvlak. Ik krijg soms de vraag hoe het komt dat ik zo succesvol ben. De vraag op zich is al absurd. Geen idee waarom mensen veronderstellen dat ik succesvol ben, net als ik niet weet hoe ze dat succes dan juist invullen.

Succes voor mij is, om 15u25 aan de schoolpoort staan op vrijdagmiddag en weten dat al mijn werk kan blijven liggen tot 20u ’s avonds. Succes voor mij is, werkelijk iedereen negeren die vindt dat ik al veel verder had kunnen staan. “Je had al 10 man onder je kunnen hebben.”, alsof dat mijn leven zoveel aangenamer zou maken. Het is ook weten wat mijn prioriteiten zijn en wat ik nu hoor te doen (en wat niet). Succes is ook op ’t einde van de maand je rekeningen kunnen betalen en op ’t einde van het jaar een reis kunnen boeken, we hoeven daar niet flauw over te doen.

Dus als je het zo bekijkt, was 2018 best wel een succes. Maar in veel opzichten was het dat niet. Bij gebrek aan plan, botste ik op uitdagingen en drempels en bergen die totaal onvoorzien waren, waar ik maar over moest zien te geraken. Voor het eerst moest ik iemand ontslaan. Dat was goed voor tig slapeloze nachten, traantjes, stress en veel wijn. Twee grote klanten hebben hun facturen met maanden vertraging betaald. Voor het eerst liet ik een dossier opmaken bij een gerechtsdeurwaarder. Er waren ook een paar klanten ontevreden. Klanten die andere verwachtingen hadden over mijn werk. Ik leerde om de verwachtingen meteen en gedetailleerd uit te schrijven om alle discussie te vermijden. Voor het eerst maakte ik uitgebreide offertes op die pagina’s lang waren. Voor kleine projecten greep ik er zelfs naar terug bij wijze van todo-lijst. Heel gedetailleerd, maar niet vatbaar voor discussie, dat is wat telde. Harde lessen dus, die soms tot situaties leidden waarbij ik oprecht bang was om heel dit bedrijfje van mij te verliezen. Wanneer klanten 4 maanden nodig hebben om eindelijk de factuur te betalen en je drie keer per dag het saldo van je rekening checkt in de hoop iets positiefs te zien, dan vraag je je wel eens af wat je in godsnaam aan het doen bent.

Voor mij ligt daar het succes. Steeds weer door al die eerste keren worstelen. Ontdekken dat je naast een plan B ook een plan C en desnoods een plan Y kan bedenken. Begrijpen dat loslaten je verder brengt dan krampachtig vasthouden. Maar ook – en als er iets is dat ik uit al die eerste keren heb gehaald is het dit wel: weten wie je bondgenoten zijn en durven op hen vertrouwen. Hulp vragen en een opvangnet rond je heen bouwen, is essentieel als je de ene uitdaging na de andere moet overwinnen.

En zo kom ik tot mijn grootste succes dit jaar. Naast een prachtig vangnet in mijn privéleven, met twee prachtige kinderen en rots van een lief en een serie bijzondere vrienden en vriendinnen, vond ik ook professioneel de mensen die ik nodig heb. Een freelancer die senior senior senior is in offline communicatiestrategie en nu alle kneepjes komt leren over social media en digitale marketing. Een project manager die geen zin had in project managen en zich heeft omgetoverd tot grafisch ontwerpster. En een senior digital marketeer die mij ooit de kneepjes van het vak leerde. Een team om op te bouwen en op verder te bouwen.

“Geloof in jezelf”, “if you can dream it, you can do it”, “visualiseer je doelen” en wat al die lifecoaches en guru’s ook beweren. Het is uiteindelijk allemaal blabla. Ik heb nooit gedroomd van een eigen kantoor, maar ik heb het nu toch. Personeel aanwerven was geen doel, maar ik heb nu toch een heuse payroll bij een sociaal secretariaat. Toen een vriendin bij me kwam aankloppen met de vraag om alles te komen leren over sociale media in ruil voor vrije toegang tot al haar strategische offline communicatiekennis, zei ik ja. Want dat voelde wel als een goede deal. Rationeel sloeg het op niet zoveel, ik kon zo al niet volgen met alle werk en todo’s, maar ondertussen hoop ik dat ze nog jaren blijft.

Ondernemen vanuit het hart, je kinderen altijd als topprioriteit beschouwen, je eigen grenzen ontdekken en leren respecteren en stapje voor stapje al die eerste keren beklimmen, dàt is succes voor mij. Zo sluit ik 2018 bijna af en ook zo start ik 2019 binnenkort op. Bring it on!